piątek, 30 czerwiec 2017 18:19

Józef Stalin - człowiek ze stali

„Spowiedź Stalina szczera rozmowa ze starym bolszewikiem” to kolejna pozycja, która mną wstrząsnęła. Jest to książka napisana w formie fikcyjnego wywiadu rzeki, którego ze Stalinem przeprowadził Walentin Mongołow, stary bolszewik, który życie i duszę oddał Partii bolszewickiej. Mongołowa do przeprowadzenia tej rozmowy wybrał sam Stalin, to on był pomysłodawcą i inicjatorem spisania swojej spowiedzi. Józef Stalin miał jednak jeden warunek:
„Będę z wami rozmawiał, a później na tej podstawie napiszecie książkę. Jak często będziemy się spotykać – to już będzie zależało od moich obowiązków. Warunek jest jeden: ani słowo nie może wyjść na światło dzienne, póki nie odejdę z tego świata. Książka może się ukazać dopiero sześćdziesiąt lat po mojej śmierci.”

Rozmowa wciąga od pierwszych stron, a nieznana dotąd twarz tyrana zostaje przedstawiona w zupełnie inny sposób. Józef Stalin, a właściwie Josif Wissarionwicz Dżugaszwili to Gruzin, który przez prawie 30 lat rządził Rosją twardą ręką. Jako Stalin zaczął się podpisywać w 1913 roku, a pseudonim ten oznacza dosłownie „człowieka ze stali”. Najchętniej zarzuciłabym Was tutaj cytatami Stalina. Tyran ujawnia przed nami swoje największe sekrety, zabiera nas do swojej sypialni, zdradza pikantne szczegóły kontaktów z kobietami, a także zakulisowe wydarzenia dotyczące II wojny światowej i podpisania Paktu Ribbentrop-Mołotow. Z całego wywiadu jasno wyłania się obraz Stalina skurwiela. Likwidował wszystkich, najpierw tych, którzy stanęli mu na drodze do władzy, potem tych którzy chcieli mu ją odebrać. Z jego rozkazu zginęły miliony ludzi. Sumienie jednak nie dokuczało mu z tego powodu. („Jedna śmierć jest tragedią, ale śmierć milionów to już tylko statystyka”). Nie miał litości nawet dla własnego syna. Nie zgodził się na wymianę jeńców niemieckich w zamian za uwolnienie z niewoli swojego najstarszego syna, Jakowa („Ja feldmarszałków za poruczników wymieniać nie będę”).

Mongołow wielokrotnie porusza tematy tabu przy zadawaniu pytań Stalinowi. Wywołuje tym gniew Wodza, który wielokrotnie grozi rozstrzelaniem Mongołowa, z kolei innym razem groźby są obracane w żarty, śmieszne tylko dla samego Stalina. Rozmowa często jest suto zakrapiana alkoholem, a wywiad przeobraża się w imprezę do rana.

spowiedz stalina

Wielki Wódź miał jednak swoją obsesję, panicznie bał się podsłuchów i zamachów na własne życie. Jego dacze to istne twierdze, posiadał też kilku sobowtórów. Stalin słynął z niezwykłej pamięci (czym wielokrotnie się chwali podczas wywiadu), miłości do dzieci (zwłaszcza do swojej jedynej córki, Swietłany) i zwierząt. W obliczu Wielkiego Głodu, czystki i mordowania milionów obywateli wydaje się to absurdalne.

W „Spowiedzi Stalina” znajdziemy również szereg zdjęć i dokumentów historycznych, które rzucają więcej światła (albo korygują) wypowiedzi towarzysza Stalina. Oprócz tego na końcu książki znajdziemy kilka dodatkowych rozdziałów. Jeden z nich przedstawia okoliczności śmierci Józefa Stalina opisane 10 lat po jego śmierci przez Walentina Mongołowa. Autor zadbał też o to, aby o Stalinie wypowiedzieli się inni ludzie np. kochanka Stalina czy więzień przebywający w łagrze. Za większość z tych opinii, za życia Stalina, zostaliby rozstrzelani – „Stalin w przeciwieństwie do Hitlera nie był wariatem – był pozbawionym ludzkich uczuć psychopatą, niezwykle logicznym, przebiegłym i dalekowzrocznym”. Dla mnie największym zaskoczeniem jest rozdział, w którym zebrano żarty na temat samego Józefa Stalina! Jest ich całkiem sporo, również na jego wyraźne życzenie. („Dowcipy trzeba znać. One są najlepszym odzwierciedleniem nastrojów społecznych.”)

spowiedz stalina2

Książka porusza i szokuje, a Stalin przedstawiony na jej stronach budzi grozę. Jest to bardzo złożona postać. Z jednej strony jest przekonany o swojej nieomylności a z drugiej wszędzie wietrzy spisek i zdradę. Oczywiście na najbardziej szokujące i sensacyjne fragmenty książki trzeba spojrzeć z przymrużeniem oka, ale jak autor Christopher Macht podkreśla „Spowiedź Stalina” została oparta na źródłach, a wypowiedzi bohaterów są oparte na opracowaniach. Szkoda tylko, że tak dużo uwagi poświęcone jest życiu prywatnemu Stalina, a wątek polityki, tak ważnej dla historii, został potraktowany pobocznie.
Mi po lekturze tej książki przychodzi do głowy tylko jedno pytanie, czy można być aż tak odczłowieczonym? K.

spowiedz stalina3

Co "lepsze" fragmenty książki musiałam sobie zaznaczyć a smile

P. s."HItler zabijał w imię idealogii, ja robię to dla dobra ludzi pracy i dla władzy.Nie chcę jej nikomu oddać"

 


Rok wydania: 2017
Oprawa: broszurowa ze skrzydełkami
Wydawnictwo: Bellona
Liczba stron: 421

 

 

 

Więcej w tej kategorii: Pedofile w Kościele katolickim »