wtorek, 09 maj 2017 17:26

Krucjata przeciwko zidioceniu

oblany test2Jestem fanką książek duetu Hjorth, Rosenfeldt, dlatego bardzo się ucieszyłam, gdy w księgarni znalazłam piąty tom serii o Sebastianie Bergmanie (bo dla mnie to on jest główną i najbardziej interesującą postacią a smile). W „Oblanym teście” Krajowa Policja Kryminalna ma do rozwiązania kolejną bardzo ciekawą zbrodnię a do tego dochodzi ich jeszcze bardziej skomplikowane życie osobiste. Ale po kolei.

Miroslav Petrovic, uczestnik popularnego reality show „Paradise Hotel”, zostaje znaleziony martwy w zamkniętej na czas wakacji szkole w Ulricehamn. Mężczyznę zabito strzałem w głowę z pistoletu do ogłuszania bydła, przywiązano do krzesła, a na głowę założono czapkę ucznia z oślej ławki. Na plecach ofiary śledczy odnajdują kartkę ze szkolnym testem. Wszystko wskazuje na to, że policja ma do czynienia z seryjnym mordercą, ponieważ tydzień wcześniej dokonano podobnego morderstwa w Helsingborgu na Patrici Andrén, która dwa lata wcześniej wzięła udział w programie randkowym „Samotna mama szuka”. Sprawę przejmuję Krajowa Policja Kryminalna. Szybko okazuje się, że sprawca posiada złożoną osobowość. Wszystko dokładnie planuje i nie zamierza przestać, dopóki nie zostanie dobrze zrozumiany. W tym celu liczba jego ofiar ciągle rośnie.

Sebastian Bergman to policyjny psycholog, specjalista od seryjnych zabójstw, ale też nałogowy kłamca uzależniony od seksu. Ta krótka charakterystyka w całości oddaje jego charakter. Piekielnie zdolny, inteligentny, wkurza wszystkich swoją arogancją. Reguły i zasady dla niego nie istnieją. Ach, jak ja lubię takich bohaterów a smile Tym razem Sebastian zmierzy się z równie inteligentnym mordercą, nie godzącym się na coraz płytszy przekaz mediów, promowanie mało ambitnych osobowości, znanych z tego, że są znani. Przestępca, Sven Cato, w chory i nieobliczalny sposób próbuje zwrócić uwagę społeczeństwa na ten problem. W jego apelu jest jednak sporo racji, choć metod działania nie pochwalam. W zamyśle autorzy chcieli zwrócić uwagę czytelników na tą kwestię. A niestety, jest się nad czym zastanawiać.

Oprócz samego wątku kryminalnego mamy też rozbudowane tło obyczajowe. Losy bohaterów w istotny sposób wpływają na klimat powieści i są systematycznie budowane od pierwszej książki „Ciemne sekrety”. Lektura poprzednich części nasunęła mi logiczny wniosek, że autorzy kilku bohaterów połączą w pary, a związki, które już istniały, będą dalej żyć długo i szczęśliwie. Myliłam się! Hjorth i Rosenfeldt nie poszli tą drogą (i dobrze, bo to kryminał a nie romansidło), a w jednym przypadku dołożyli spoko pikanterii a smile Rozczarował mnie kierunek w jakim ewoluowała postać Vanji Lithner. Ta silna i niezależna policjanta, w tej części jest raczej pogubioną i niewiedzącą czego chce 35-letnią kobietą. Momentami jej zachowanie było wręcz bardzo irytujące. Ursula Andersson po wypadku, w którym straciła oko, próbuje ułożyć swoje życie na nowo, ratunkiem oczywiście jest praca. Za to bardzo mocno został rozbudowany wątek Billego Roséna i jego mrocznej tajemnicy. W całej ekipie tylko szef, Torkel Höglund wydaje się być normalny a smile Bardzo się cieszę z zakończenia, bo daję nadzieję (graniczącą z pewnością) na kolejną część! lol

Nie chcę zdradzać szczegółów, bo popsuję to całą przyjemność czytania tym, którzy jeszcze nie znają tej serii. A naprawdę warto ją przeczytać i to w porządku chronologicznym, wtedy wyłania się ciekawy obraz głównych bohaterów, choć w każdej książce jest inne morderstwo. I choć pozostałe części trochę bardziej trzymały w napięciu i miały mniej rozbudowany wątek obyczajowy to i tak trzyma poziom i wciąga. Jest to jedna z moich ulubionych serii skandynawskich. Polecam i czekam na 6 część! K.

P.s. Przy pisaniu tej recenzji odkryłam, że na podstawie serii powstał mini serial „Den fördömde” z 2010 roku zrealizowany dla szwedzkiej stacji telewizyjnej. Nie widziałam go ale podobno wiele wątków jest pominiętych i uproszczonych. Nie brzmi to dla mnie zachęcająco, więc na razie odpuszczę sobie psucie efektu po przeczytaniu książek a smile

oblany test


Rok wydania: 2016
Oprawa: miękka
Wydawnictwo: Czarna Owca
Liczba stron: 440